Het is voorjaar 2003. Cheryl Barrio pakt haar koffers uit in de enorme villa van de nieuwe ambassadeur van Saudi-Arabië in Nederland. Barrio werkte in Saoedi-Arabië al als dienstbode voor de man en reisde met hem en zijn familie mee naar Nederland. Bij aankomst moet zij haar paspoort inleveren en wordt haar verteld dat zij het huis niet mag verlaten.

Na een jaar geeft de ambassadeur aan dat hij meer huishoudelijke hulp kan gebruiken en laat hij Cheryls dochter Amelia en zoon Benigno overkomen uit de Filipijnen. Ook hun paspoort wordt ingenomen; ook zij mogen de deur niet uit.

De drie weten wat hen te doen staat: vroeg opstaan, werken en slapen. Benigno werkt als kelner en klusjesman, Amelia en Cheryl maken schoon en doen de was. Soms komt de 16-jarige dochter van de ambassadeur om middernacht nog een spijkerbroek afgeven, die moet dan 's ochtends gewassen en gestreken weer voor haar klaarliggen.

Slaaf in Den Haag
'We wilden zó graag zien hoe het er buiten uitzag', vertelt Cheryl. 'Elke zaterdag ging de ambassadeur met zijn vrouw en kinderen erop uit. Op een keer toen hij weg reed besloten wij naar buiten te gaan, al was het maar voor een paar minuten. We gingen de tuin in en keken over het hek naar de buren.'

Lees de rest van het artikel op de site van Radio Wereldomroep Nederland:
http://www.rnw.nl/nederlands/article/slaaf-den-haag

en ook ‘Slavernijpraktijken’ in Haagse diplomatenwoningen:
http://www.rnw.nl/nederlands/article/slavernijpraktijken-haagse-diplomatenwoningen