Follow Me on Twitter
maandag, 29 november 2010 22:50

Mensenhandel op grote schaal

1. Slachtoffers vrouwenhandelMensenhandel: je hoort er maar weinig over. Toch komt het op grote schaal voor. Ook in de Filipijnen. Er zijn geen betrouwbare cijfers voorhanden, daarom weet niemand precies om hoeveel mensen, vooral vrouwen en kinderen, het gaat. In een rapport van het State Departement van de Verenigde Staten wordt geschat dat er jaarlijks 800.000 mensen de Filipijnen uit worden gesmokkeld.

Door: Meyke van den Bos

Vrouwen, mannen en minderjarigen worden vaak onder valse voorwendsels geronseld voor banen in het buitenland. Hen wordt een baan aangeboden in de bouw of industrie, in de huishouding, in een hotel of restaurant. Mensenhandelaren zorgen voor valse papieren, vervalste vergunningen en geboorteaktes om mensen het land uit te krijgen. Of ze worden zonder de papieren via havens illegaal het land uitgesmokkeld en belanden in de seksindustrie of komen in een situatie van dwangarbeid terecht. Ze krijgen te maken met geweld, bedreiging, inhumane levensomstandigheden, hun loon wordt ingehouden en identiteits- en reispapieren worden hen afgenomen.

Haven van Zamboanga als achterdeur

Schulden

"Mijn manager vertelde mij dat ik moest werken als prostituee... Ik was in Maleisië maar ik was nog steeds maagd. Ik vertelde mijn vriendinnen dat ik dit werk niet wilde doen omdat ik mezelf aan niemand kon geven. Hij vertelde me toen dat ik geen keus had en een contract moest tekenen. Sindsdien kon ik niet meer terug naar de Filipijnen."

Demonstratie tegen seksuele uitbuiting van kinderenDeze vrouw, laten we haar Anna noemen, is in 2007 door mensenhandelaren illegaal vanuit de Filipijnen naar Maleisië gebracht. De mensen die haar rekruteerden beloofden haar een baan als medewerker in een café. Eenmaal aangekomen werd ze gedwongen een contract te tekenen waarin stond dat ze diegenen die haar het land uit brachten nog geld verschuldigd was. Het ging om geld voor het vliegticket, een kasvoorschot en belastingen. Anna besloot daarop om naar de immigratiedienst te gaan en om hulp te vragen. In plaats van geholpen te worden werd ze teruggestuurd met het advies te gaan werken en haar schulden af te betalen. Dezelfde avond nog werd Anna's maagdelijkheid verkocht voor 80 dollar. Vanaf deze dag werd Anna gedwongen als prostituee te werken, soms 17 uur op een dag, maanden achtereen.

Grote aantallen slachtoffers

Ondanks het feit dat er zowel op internationaal niveau als in de Filipijnen maatregelen zijn genomen om mensenhandel tegen te gaan, komt het nog steeds op grote schaal voor. Het verhaal van Anna is slechts een van de velen. In het rapport van het State Departement van de Verenigde Staten over mensenhandel in 2009 wordt het aantal mensen dat door mensenhandelaars de Filipijnen wordt uitgesmokkeld geschat op 800.000. Maar niemand weet precies hoeveel het er zijn omdat goede en betrouwbare cijfers ontbreken. Met name vrouwen en kinderen vormen een erg kwetsbare groep voor mensenhandelaars.

Binnen de Filipijnen zelf komt mensenhandel ook veelvuldig voor. Het aantal kinderen dat gedwongen in de lokale seksindustrie werkt wordt geschat op tenminste 100.000. Kindersekstoerisme wordt niet echt aangepakt en blijft daarom een ernstig probleem, met sekstoeristen die veelal uit westerse landen komen. Vrouwen en kinderen worden verhandeld uit arme plattelandsgemeenschappen in de Visayas en Mindanao en naar Manilla en Cebu City gebracht. Maar ze worden ook steeds vaker naar steden in andere delen van het land gebracht voor commerciële seksuele uitbuiting. Of ze worden gedwongen te werken als hulp in de huishouding of in de mijnbouw, dan wel als fabrieksarbeider.

Wet tegen mensenhandel

Mensenhandelaars verzorgen voor vervalste papierenOok in de Filipijnen wordt geprobeerd mensenhandel tegen te gaan. In 2003 werd er een wet tegen mensenhandel aangenomen. Ondanks deze wetgeving zijn er sinds 2003 slecht twaalf mensen veroordeeld voor mensenhandel, allen voor het verhandelen van mensen die gedwongen werden in de seksindustrie te werken. Naast boetes en het betalen van schadevergoedingen, kreeg één van de daders levenslang en drie anderen twintig jaar gevangenisstraf. Er werd niemand veroordeeld voor het verhandelen van mensen die als dwangarbeiders tewerk werden gesteld, ondanks talrijke meldingen hierover.

Het effectief aanpakken van mensenhandel blijkt in de praktijk erg lastig. Het rapport van het State Departement geeft twee redenen die verklaren waarom bestrijding ervan zo moeilijk is en waarom het zelden lukt mensenhandelaars te veroordelen. Ten eerste komt dat door een inefficiënt justitieel systeem en ten tweede door de hardnekkige en wijdverbreide corruptie op verschillende niveaus van de staat

Inefficiënt justitieel systeem

Minderjarige slachtoffers mensenhandelOndanks een circulaire van het Ministerie van Justitie in 2005 dat alle zaken die met mensenhandel te maken hebben met voorrang moeten worden behandeld, nemen rechtszaken vaak vele jaren in beslag. Dit komt door gebrek aan rechters en rechtszalen en het vaak overplaatsen van rechters. Soms resulteert dit in langdurige onderbreking van rechtszaken, waardoor slachtoffers hun aanklacht intrekken.
Daarnaast klagen NGOs, die zich bezighouden met de problematiek rondom mensenhandel, over een gebrek aan kennis van rechters, aanklagers en politie. Dit resulteert in te weinig bewijs dat ten laste kan worden gelegd tijdens een proces. Het vrijspreken van verdachten op basis van te weinig bewijslast vormt daarom eveneens een groot probleem voor het effectief veroordelen van mensenhandelaren.

In december 2008 werd een verdachte van mensenhandel vrijgesproken wegens gebrek aan bewijs in een rechtszaak die vier jaar duurde. Hij werd beschuldigd van het vervoeren van minderjarigen van Mindanao naar Manilla met het doel hen gedwongen tewerk te stellen in de prostitutie. Maar de minderjarigen werden gered net voordat ze echt tot prostitutie werden gedwongen.
In 2005 werd een politieman aangeklaagd voor handel in kinderen die hij tewerk stelde in zijn bordeel in Manilla. Deze rechtszaak loopt nog steeds

Corruptie

De baas van een Filipijnse bende die betrokken is bij mensenhandel vertelt tegen een verslaggever van de BBC hoe hij de nodige regeringsfunctionarissen en politieagenten omkoopt om ervoor te zorgen dat zijn lucratieve handel kan blijven voortbestaan. Deze crimineel handelt voornamelijk in minderjarige meisjes die gedwongen worden in bordelen te werken. Hij is verrassend eerlijk over hoe hij tegen de ouders liegt, de meisjes 'koopt' en ze vervolgens tot prostitutie dwingt. Regelmatig worden er groepjes dwangarbeiders bevrijdDe corruptie uit zich zit in dit geval niet alleen in omkopingen. De twee bodyguards van de baas blijken politieagenten te zijn die via deze weg nog wat extra geld verdienen. Daarnaast maakt de georganiseerde misdaad met gemak gebruik van fouten in het systeem. Zo kennen ze bijvoorbeeld alle havens waar niet om een identiteitskaart gevraagd wordt en gebruiken ze smoesjes om te verklaren waarom ze de reis met een gezelschap jonge vrouwen maken.

Het is algemeen bekend dat sommige ambtenaren direct betrokken zijn en profiteren van de mensenhandel. Zo zijn gevallen aan het licht gekomen waarbij corrupte douaniers meewerken aan mensenhandel door de georganiseerde misdaad te helpen mensen het land uit te smokkelen. Het gebeurt ook regelmatig dat wetshandhavers in ruil voor betaling illegale aktiviteiten oogluikend toestaan, inclusief het laten werken van kinderen in bordelen.

Armoede en gewapende conflicten

Naast corruptie en justitiële inefficiëntie is er een derde oorzaak te onderscheiden voor het blijven voortbestaan van mensenhandel. Vanwege de armoede waar ze in leven en de onveilige situatie in sommige delen van het land, veroorzaakt door gewapende conflicten, hebben mensen vaak geen keuze. Een 14-jarig meisje uit Mindanao vertelde: "De oorlog maakte het onmogelijk voor mij en mijn familie om te overleven. Onze grond was van ons afgepakt waardoor we niet meer op het land konden werken. Naar het buitenland gaan was voor mij de enige oplossing". Deze dieperliggende oorzaak is waarschijnlijk nog moeilijker te bestrijden dan de corruptie en de justitiële problemen. Een NGO uit de Visayas die zich bezighoudt met slachtoffers van mensenhandel verklaarde: "Armoede is al erg genoeg, maar armoede in combinatie met onveiligheid drijft velen tot wanhoop. Zelfs als mensen weten dat ze illegaal gerekruteerd worden vinden ze het vaak toch het risico waard".

Sensibiliseren

Slachtoffer mensenhandelWanneer mensen zelf 'kiezen' voor mensenhandel spelen economische motieven vaak een hoofdrol. Toch zijn er ook andere redenen waarom mensen kiezen het risico te nemen en in zee gaan met mensenhandelaars. Zo kan het een nooduitgang vormen voor meisjes en vrouwen die thuis misbruikt worden. Ondanks de soms 'vrije' keuze, blijven het de kwetsbare groepen binnen de samenleving die een prooi vormen voor mensenhandelaren. Daarom is het belangrijk dat niet alleen zaken als capaciteit en corruptie deel zijn van de discussie omtrent het aanpakken van mensenhandel. Het is tevens noodzakelijk om meer geld en aandacht te besteden aan het sensibiliseren van de samenleving over deze problematiek door middel van voorlichtingscampagnes voor de bevolking.

Laat een reactie achter

Zorg ervoor dat u de verplichte (*) velden invult waar dit is aangegeven. HTML code is niet toegestaan.