Follow Me on Twitter
Error
  • JUser: :_load: Unable to load user with ID: 62
Monday, 29 November 2010 22:25

Intramuros opnieuw bedreigd

404 jaar geleden, in 1606, werd de bouw van de ommuurde stad Intramuros in Manilla afgerond. De hoge dikke muren dienden om de Spanjaarden te beschermen tegen aanvallen van buitenaf en doorstonden aanvallen van Hollanders, Portugezen, Chinezen en piraten. Intramuros was het politieke en militaire centrum tijdens de Spaanse koloniale periode. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd een groot deel van dit cultureel erfgoed verwoest. In de jaren 80 werd de wijk gerestaureerd, maar tegenwoordig wordt dit oorspronkelijke hart van Manilla en een van de belangrijkste toeristische attracties van de stad, echter bedreigd door mismanagement.

1. Plaza Mayor Intramuros in de 18de eeuw

Het oorspronkelijke plan voor Intramuros (in het Spaanse letterlijk: "tussen muren") kwam nog van de eerste Spaanse gouverneur-generaal, Miguel Lopez de Legazpi, door wiens succesvolle expeditie een groot deel van de Filipijnse archipel onder Spaanse controle kwam. In de ommuurde stad van 64 hectare groot kwamen alle voorzieningen die de Spanjaarden nodig hadden, zoals woningen, kerken, een fort ter verdediging van de stad, diverse scholen en colleges, zoals het Colegio de San Juan Letran en de Ateneo Municipal en de residentie van de Gouverneur-generaal. Veel van deze gebouwen zijn er ook tegenwoordig nog te vinden, zoals de kathedraal van Manilla, waar de aartsbisschop zijn zetel heeft, de San Augustin kerk, de oudste stenen kerk van het land uit 1599 en Fort Santiago, het verdedigingsbolwerk bij de monding van de Pasig. In de afgelopen eeuwen hebben de gebouwen in Intramuros veel te doorstaan gehad. Diverse grote aardbevingen en beschietingen in de Tweede Wereldoorlog hebben ervoor gezorgd dat alle gebouwen die er tegenwoordig nog staan wel eens (of meerdere keren) gerestaureerd of opnieuw opgebouwd moesten worden.

2. Entree fort Santiago, IntramurosNa de Tweede Wereldoorlog was Intramuros vrijwel geheel verwoest. Het enige gebouw dat onbeschadigd uit de oorlog was gekomen was de San Augustin kerk. De jaren erna werd het gebied genegeerd. Wel werd in 1951 het fort als nationaal erfgoed en Intramuros als historisch monument aangewezen. Deze situatie veranderde enigszins toen in 1966 het Intramuros Restoration Committee (IRC) werd ingesteld. In 1972 werd het IRC echter weer opgeheven door President Ferdinand Marcos, die ontevreden was over de voortgang. Vanaf 1980 werd de restauratie wat voortvarender opgepakt door de nieuw ingestelde Intramuros Administration die viel onder het Ministerie van "Human Settlements" van Imelda Marcos. Sinds de val van Marcos valt het beleid met betrekking tot Intramuros onder het Ministerie van Toerisme. De laatste jaren is het monument uitgegroeid tot een van de belangrijkste toeristische attracties van Manilla en de Filipijnen. Desondanks dreigt Intramuros langzaamaan weer te vervallen. Volgens een in 2010 gepubliceerd rapport van het Global Heritage Fund behoort Intramuros tot de 200 belangrijke erfgoederen in de derde wereld die ernstig onder druk staan door bijvoorbeeld mismanagement en het ontbreken van prioriteit.

Tekst: Jeroen Dunnewold

Leave a comment

Make sure you enter the (*) required information where indicated. HTML code is not allowed.